Dalsza droga Kuriera, czyli kontynuacja historii stworzonej przez Wojciecha Dutkę.

Pierwsza część przygód hrabiego Antoniego Mokrzyckiego porwała mnie bez reszty. W związku z tym z dużą niecierpliwością oczekiwałam na przesyłkę z zamówionymi książkami. I gdy odebrałam zamówienie, z niekłamaną przyjemnością sięgnęłam po kontynuację “Kuriera z Toledo”.  

Antonii Mokrzycki wraca do ojczyzny i próbuje ułożyć swoje relacje z żoną oraz synem, którego oficjalnie uznał jako swojego – jednak ojczyzna po raz kolejny upomina się o swego nieprzejednanego agenta Dwójki. Zostaje powołany do czynnej służby w stopniu podporucznika i od razu otrzymuje pilne zadanie: ma wywieźć i ukryć dokumenty agentów polskiego wywiadu w ZSRR. Misję komplikuje wybuch II wojny światowej. W drodze do granicy rumuńskiej spotyka wyjeżdżającą w pośpiechu kolumnę rządową. Nadzieja na pomoc sojuszników, czyli Anglii i Francji, powoli umiera. Jednak nasz bohater nie potrafi jeszcze pogodzić się z porażką. Podejmuje walkę, najpierw z ukraińskimi bojownikami OUN, a następnie z żołnierzami wkraczającej Armii Czerwonej. W wyniku zdrady podkomendnego (który okazuje się nie tym za kogo się podawał) trafia do obozu kozielskiego. Jedynie cudem unika losu jaki spotkał wielu oficerów w lesie katyńskim i ląduje w łagrze. Na mocy układu Sikorski-Majski udaje mu się wyrwać na wolność. Jednak jako jeden z niewielu świadków Katynia (makabrycznej, ponurej i niewygodnej dla wielu sprawy) musi się niezwykle pilnować, aby przeżyć. Sploty wydarzeń wiodą go przez Anglię, Gibraltar, Hiszpanię, do Teheranu i ostatecznie ponownie do kraju nad Wisłą. 

Wojna oraz niczym nieuzasadnione okrucieństwo jakie ludzie okazują innym ludziom, odciskają na Mokrzyckim niezatarte piętno. Dodatkowo jako świadek zagłady oficerów pod Smoleńskiem oraz wydarzeń na Gibraltarze, żyje w poczuciu ciągłego zagrożenia. Jego wiedza może zmienić losy wojny, dlatego dla jednych jest bezcenna, dla innych stanowi jednak śmiertelne niebezpieczeństwo.  

W “Kurierze z Teheranu” po raz kolejny widać świetne połączenie wątków historycznych z literaturą sensacyjno -szpiegowską. Muszę przyznać, że ta część wywarła na mnie dużo większe wrażenie niż pierwszy tom. Jest to związane w dużej mierze z tym, iż los rzuca hrabiego Mokrzyckiego do Polski oraz wydarzeń bezpośrednio związanych z naszą ojczystą historią (i to niekoniecznie tą chwalebną). Autor niezwykle sprawnie, bardzo sugestywnie oraz z dużym wyczuciem operuje wiedzą historyczną i przybliża czytelnikowi zawiłości wszystkich poruszanych wątków. Raz jeszcze autor bardzo przemyślanie wprowadza do opowieści o losach hrabiego postaci historyczne, a mianowicie: Józefa Czechowicza, Tadeusza Dołęgę-Mostowicza, Józefa Retingera, generałów Andersa i Sikorskiego, katów z NKWD, Stalina czy szacha Iranu. Po raz kolejny, Antoni Mokrzycki obraca się w niezwykłym towarzystwie.

Uważam, że zdarzeń dotykających Antoniego Mokrzyckiego starczyłoby dla kliku życiorysów, dlatego wiele sobie obiecuję po trzecim i niestety ostatnim tomie. Niezwykle mocno przywiązałam się do głównego bohatera, będącego moim przewodnikiem poprzez zawiłości historii. 

 
 

slademksiazek

Dodaj komentarz

Twój adres email nie zostanie opublikowany. Wymagane pola są oznaczone *

Post comment